Na końcówkę tego dnia przygotowałem artykuł, który będzie próbował obalić teorię, że mniejszy zakres danych to zawsze lepszy wybór. Dysponujecie szerokim wachlarzem różnych zakresów typów danych (zależy też jaki język). C i C++ na ten przykład mają "int" jak każdy inny język, ale dysponują również typem "short", "long" czy nawet "long long". Byłbym zapomniał, są też podziały na typ ze znakiem ("signed") i bez znaku ("unsigned"). W niektórych sytuacjach człowiek jest absolutnie pewny, że niektóre wartości NIGDY nie będą musiały potrzebować ujemnych liczb, na przykład liczba użytkowników w bazie danych. Jeden programista to wie, drugi to wie, koledzy tego drugiego też to wiedzą, a mimo wszystko ludzie na upartego trzymają się kurczowo standardowego rodzaju "int". Co to może oznaczać? Czemu mimo tych "pewniaków", że pewne zakresy czy zbyt duże liczby nie będą wcale potrzebne, twórcy kodu wciąż wykorzystują "integer"? Przeczytajcie moje hipotezy, a być może chociaż częściowo postaram się ukoić Waszą ciekawość.

Programowanie obiektowe jest jednym z dostępnych paradygmatów programowania polegających na podzieleniu problemu na obiekty starając się zachować najbardziej zbliżony podział jak w rzeczywistości. Wszystko w informatyce rządzi się własnymi prawami, a programowanie zorientowane obiektowo posiada trzy podstawowe zasady, które muszą być przestrzegane. Opanujcie to jak najprędzej, gdyż znajomość tych zasad jest często weryfikowana na egzaminach. Najpopularniejszym "przedstawicielem" tego paradygmatu jest oczywiście Java, natomiast istnieje o wiele więcej języków wspierających programowanie obiektowe.

Jak zapowiedziałem, teraz podam szczegóły na temat inkrementacji i dekrementacji. Jest to proces zwiększania czy też zmniejszania wartości liczbowej dokładnie o jeden przy czym nie będę truł na temat samej definicji. Bardziej chcę przykuć uwagę odnośnie dwóch sposobów zapisu. Wchodząc w szczegóły jest to preinkrementacja i postinkrementacja. Niby nic, a istnieje bardzo istotna różnica między nimi.

W kolejnym artykule mam dla wszystkich chętnych parę wskazówek jak pisać dobry kod. "Dobry" czyli czytelny, efektywny i mniej obciążający dla procesora. Zachęcam wszystkich zainteresowanych do czytania!

Coraz mniej czasu w ciągu dnia więc postanowiłem wziąć na klatę podobny temat, zbliżony do poprzedniego (poprzednio mówiłem o przesunięciach bitowych). Mają ze sobą wiele wspólnego (przesunięcia to jeden z typów) więc postanowiłem "postawić" te wątki obok siebie. Przed Wami, następna opowieść o alternatywnych zapisach. W roli głównej, operatory bitowe, ale nie te, które już dobrze znacie.

Następny zalążek historii programowania. Opowiem dzisiaj o tym, jak w latach .80 trzeba było często stosować inny zapis do wykonywania działań arytmetycznych na liczbach całkowitych. Kolejny temat i kolejny termin: "przesunięcie bitowe".

Wśród najczęściej wpisywanych fraz w Google, pojawia się między innymi pytanie "jak nauczyć się programować?". Myślałem o tym czy aby nie za wcześnie dla mnie, żeby rzetelnie odpowiedzieć na to pytanie. Ze względu na fakt, iż parę lat się kształcę w tym kierunku bo to masowy dział nauki, zwróciłem uwagę na parę rzeczy co się przyczyniło do znacznego wzrostu szybkości opanowywania materiału. Nie są to żadne wielkie spostrzeżenia, aczkolwiek mogą każdemu z Was dać do myślenia. Miejcie również na uwadze, że każdy z nas ma inne sposoby nabywania wiedzy i nie wszystkie porady mogą okazać się dla Was skuteczne. Oto one.

Kolejne pytanie, które pragnę poddać głębszej analizie: "czy każdy może nauczyć się programować?". Krótka odpowiedź brzmi "tak", chociaż doskonale sobie zdaję sprawę, że taka odpowiedź nikomu z Was nie wystarczy. Nieco dłuższa brzmi: "to zależy jak daleko sięgasz z tym nauczaniem".

Pętle po raz trzeci! Na do widzenia prezentuję ostatnią część tłumaczeń podstawowych pętli. Teraz pętla "do while" na celownik i szybko tłumaczę podając niektóre zastosowania i przykłady. Część pierwsza znajduje się tutaj, a część druga jest tutaj.

Oto druga część z trzech na temat pętli. Tak jak obiecałem, teraz pętla "while". Układ będzie taki sam. Najpierw krótkie wyjaśnienie, następnie przykłady zastosowań, a na koniec dwa przykłady. Jak ktoś przegapił pierwszą część, niech klika tutaj i nadrabia zaległości.