Temat lekki i przyjemny jeśli chodzi o programowanie. Jak tworzyć komentarze w Pythonie oraz jaki może być sens ich stosowania w kodzie. Dowiecie się także czym się różni komentarz liniowy od blokowego. Szczegóły są w środku.

KOMENTARZE W PYTHONIE. ZASTOSOWANIA I RODZAJE

Komentarz jest zwykłym tekstem pisanym "po ludzku", który nie będzie brany pod uwagę przez interpreter (tak jakby go nie było). Dzięki nim możemy zostawić w kodzie różne tłumaczenia na ludzki język co dany fragment kodu robi, po co jest określona zmienna i tego typu sprawy. Więcej na jego temat pisać nie trzeba, zatem przejdźmy do rodzajów.

KOMENTARZ LINIOWY

Komentarze w Pythonie dzielą się na dwa rodzaje, a liniowy jest jednym z nich. Liniowy, czyli obejmujący jedną linię. Skutkuje to zignorowaniem całej pojedynczej linijki kodu. Stawiając znak "hasha" (#), zaraz po nim możemy pisać co chcemy i jak chcemy.

# Komentarz liniowy.

KOMENTARZ BLOKOWY

Drugim rodzajem komentarzy jest komentarz blokowy, nazywany także jako wielowierszowy czy też wielolinijkowy. Pozwala on na pisanie dowolnych znaków w obrębie WIELU linijek i to jest cała różnica pomiędzy jednym, a drugim. Formułuje się nieco trudniej. W jednej linijce wstawiamy trzy apostrofy bez spacji, a następnie tam gdzie ma się on kończyć, stawiamy następne trzy apostrofy. Edytor kodu potężniejszy od zwykłego notatnika powinien "pomóc" kolorując komentarze w Pythonie.

'''
To
jest
komentarz
blokowy.
'''
Komentarz liniowy i blokowy w Pythonie

Wygląd obu rodzajów komentarzy w kodzie w języku Python. Komentarz liniowy u góry i komentarz blokowy na dole.

Informuję lojalnie, bo możecie tego nie wiedzieć. Każdy język posiada własną "parę" znaków co do wprowadzania komentarzy. Komentarze w Pythonie tworzy się za pomocą "hasha" i apostrofów, ale już w języku C na ten przykład, komentarz liniowy powstaje po dwóch ukośnikach (//), a blokowy poczynając od kombinacji "ukośnik + asterysk" (/*), a kończąc ciągiem "asterysk + ukośnik" (*/).


Prawda, że szybko poszło? Moim zdaniem, komentarz powinien być używany jedynie w ostateczności gdy nie możemy napisać kodu w taki sposób, żeby on sam dostarczał wystarczających informacji bez sięgania po "ludzki język". Da się tak napisać kod, przekonacie się o tym nabierając większej wprawy.

PODOBNE ARTYKUŁY