W tym artykule pokażę Ci niektóre wbudowane funkcje matematyczne jakie występują w języku Python 🔔! Tutaj zostało to zrobione nietypowo, gdyż część funkcji matematycznych jest ogólnie dostępnych, a część występuje w module "math" jaki trzeba zaimportować 😲. Tutaj skupimy się na tych funkcjach, które są dostępne od razu. Zapraszam 👋!
PRZEDSTAWIAM WBUDOWANE FUNKCJE MATEMATYCZNE W JĘZYKU PYTHON!
Najpierw wyjaśnię określenie "wbudowane funkcje matematyczne", a potem przejdziemy do ukazania kilku prostych przykładów 😉!
CO OZNACZAJĄ WBUDOWANE FUNKCJE MATEMATYCZNE W JĘZYKU PYTHON?
W Pythonie, wbudowane funkcje matematyczne oznaczają te funkcje, które są dostępne do użycia od razu, bez importowania jakichkolwiek modułów 💡. Funkcje matematyczne znajdują się w 2 różnych miejscach i dzielą się na wbudowane oraz te znajdujące się w module "math", który już wymaga zaimportowania.
Prawdopodobnie zostało to tak podzielone dlatego, ponieważ niektóre wbudowane funkcje matematyczne wspierają typy danych Pythona i pozwalają na wprowadzanie jako argumentów nie tylko samych liczb, lecz także struktur danych ❤️! Funkcja "max" na ten przykład, potrafi wyznaczyć maksymalną liczbę spośród podanych i to nie tylko w formie kilku liczb osobno, lecz także po podaniu listy 🔥! W innych językach to by nie przeszło i musielibyśmy ręcznie przejść przez pętlę, aby wyznaczyć maksymalną liczbę ze wszystkich 😱. Moduł "math" z kolei, jest odpowiednikiem pliku źródłowego o tej samej nazwie z języka C i tam już nie ma takiego wsparcia typów danych 🚫.
Przykład z funkcją "max", w której występuje duże ułatwienie dla programisty podczas pisania kodu, określa się terminem "lukier składniowy" (ang. syntactic sugar) i oznacza występowanie takiego zapisu instrukcji w języku, który potrafi zrealizować to samo zadanie, tylko w o wiele węższej i przyjemniejszej formie 🚀.
Czas na ukazanie niektórych funkcji 😊!
JAKIE WYSTĘPUJĄ WBUDOWANE FUNKCJE MATEMATYCZNE W JĘZYKU PYTHON?
Oto funkcje matematyczne w Pythonie, które nie wymagają importowania modułu "math" (są wbudowane) 👇:
- abs,
- max,
- pow,
- sum,
- round.
Pełna lista funkcji wbudowanych (nie tylko matematycznych) znajduje się w oficjalnej dokumentacji Pythona 📖. Teraz krótka prezentacja każdej z nich 🎥!
ABS
"abs" wyznacza nam wartość bezwzględną (skrót od "absolute value") 🙂. Tak jak w matematyce, zwrócenie liczby dodatniej, gdy wprowadzana liczba jest ujemną, a w innym razie zwraca wartość bez zmian. To jest przykład 👇:
print(abs(-15))Podałem liczbę -15, więc "abs" zamieni to na wartość dodatnią i wynikiem końcowym będzie liczba 15 👍.
 |
Funkcja "abs" wyznacza wartość bezwzględną z podanej liczby.
MAX
Funkcja "max" pobiera co najmniej 2 liczby (lecz może więcej 😉) i zwraca spośród nich tę o najwyższej wartości. Przykład jest następujący 👇:
print(max(-15, 5, 15))Mamy 3 liczby: -15, 5 oraz 15. Widzimy wyraźnie, że ze wszystkich, największą liczbą jest 15 i taka zostanie zwrócona na wyjściu 😄. Możesz dać tyle liczb, ile chcesz 👇:
print(max(-15, 5, 15, -8.5, 7, 4.5))"max" wspiera zmienną liczbę parametrów, czyli to taka funkcja w kodzie źródłowym, która wspiera wprowadzanie nieregularnej liczby parametrów ℹ️.
Warto wspomnieć o tym, że funkcja pozwala na wstawienie sekwencji np. listy 😊! Spójrz na to 👇:
print(max([-2.5, 50, 7.5]))Na wyjściu zostanie zwrócona liczba 50 ✅.
 |
Funkcja "max" pobiera co najmniej 2 liczby i zwraca spośród nich tę, która jest największa. Poza wprowadzaniem zmiennej liczby argumentów, umożliwia również wstawienie do parametru całej sekwencji!
POW
"pow" jako skrót od "power", wyznacza nam operację potęgowania i ono nie różni się niczym od operatora potęgowania jaki występuje wśród operatorów arytmetycznych w Pythonie 🙂. Oto prosty przykład użycia 👇:
print(pow(5, 4))Pierwszym parametrem jest podstawa potęgi. Drugim jest wykładnik potęgi. 5 do potęgi 4 da nam 625 i taki wynik otrzymamy na wyjściu ✔️. Ponieważ Python wspiera operator potęgowania 💙, możemy też napisać tak 👇:
print(5 ** 4)i to przyniesie nam ten sam efekt 👌.
 |
Funkcja "pow" podnosi podaną w parametrze liczbę do odpowiedniej potęgi. Operator potęgowania jaki występuje w Pythonie, implementuje tę funkcję i użycie go zamiast funkcji "pow" daje ten sam efekt!
SUM
Funkcja "sum" przyjmuje za parametr sekwencję liczb oraz drugi opcjonalny parametr liczbowy (bez ułamka albo z nim) i zwraca na wyjściu sumę tych liczb ➕. W przeciwieństwie do "max", ta funkcja nie akceptuje serii osobnych liczb, tylko samą sekwencję ⚠️! Niżej jest przykład 👇:
print(sum([1.5, 2, 3.5, 4], 30))W pierwszym parametrze znajduje się lista z liczbami całkowitymi (bez ułamka) i zmiennoprzecinkowymi (z ułamkiem). W drugim parametrze mamy samą liczbę, która stanie się dodatkowym składnikiem sumy 🔥. Suma wszystkich liczb znajdujących się w liście wyniesie 11, do tego zostanie dodane 30 i na wyjściu zostanie zwrócony wynik jako 41 ✔️.
 |
Funkcja "sum" przyjmuje dowolną sekwencję z liczbami i wyznacza sumę wszystkich liczb. Pozwala na wstawienie dodatkowego parametru już jako samej liczby, która zostanie dodana do sumy wszystkich liczb sekwencji.
ROUND
"round" służy do zaokrąglania liczb do określonej liczby miejsc po przecinku (domyślnie przyjmuje zero, lecz możemy to ustalić za pomocą drugiego parametru ℹ️). Po podaniu dowolnej liczby zmiennoprzecinkowej (z ułamkiem), na wyjściu ujrzymy tę samą liczbę tylko zaokrągloną do podanej liczby miejsc po przecinku. Jest jedna pułapka z tym związana, o której dosłownie za moment 💥!
Oto pierwszy przykład użycia 👇:
print(round(16.75))Liczba 16.75 zostanie zaokrąglona do najbliższej liczby całkowitej, czyli w tym wypadku do liczby 17 - taki wynik ujrzymy na wyjściu ✔️.
To jest drugi przykład, w którym korzystamy z dodatkowego parametru do ustalania do ilu miejsc po przecinku chcemy mieć zaokrągloną liczbę 👇:
print(round(16.75, 1))W drugim parametrze znajduje się wartość 1, więc liczba zostanie zaokrąglona do jednego miejsca po przecinku 1️⃣. Wynikiem będzie liczba 16.8 ✔️.
A teraz trzeci przykład 👇:
print(round(0.5))Liczba 1? Nie tym razem 🛑! Będzie zero 😱! Jak zostało napisane we fragmencie w oficjalnej dokumentacji, to wynika z ograniczeń architektury typu zmiennoprzecinkowego, które sprawiają, że uzyskanie pewnych części dziesiętnych nie jest możliwe ❌.
Jedynym sposobem na rozwiązanie tego problemu jest "przesunięcie" wartości o niewielki ułamek do przodu 👇:
print(round(0.51))Teraz będzie liczba jeden ✔️!
 |
Funkcja "round" zwraca tę samą podaną liczbę jako zaokrągloną do podanej liczby miejsc po przecinku. Jeżeli nie zostało to określone, to funkcja zaokrągla do najbliższej liczby całkowitej.
To wszystko co można było przekazać na ten temat 😉. Jeżeli chcesz poznać funkcje matematyczne występujące w module "math", to kliknij w załączony materiał 👈.